جوان عشق ازدواج
جمعه 29 آذر ماه سال 1387
           
 تو را از بین صدها گل جدا کردم                  تو سینه جشن عشقت رو به پا کردم

    برای نقطه ی پایان تنهاییم                        تو تنها اسمی بودی که صدا کردم


عشق من


   عشق من...

      بگو از پاکی چشمه منو لبریز خواستن کن        با دستات حلقه ای از گل به ساق گردن من کن 

     اگه از مرگ باور ها از آدم ها دلم سرده              نوازش کن تو دستامو که خیلی وقته یخ کرده 

عشق من


   عشق من...

دیگه دلوا پس بودن واسم بسه                        دیگه بیهوده پیمودن واسم بسه

زیاد یم کرده پژمردن زیاد یم کرده غم خوردن           توی بیداد و تنهایی در عین زندگی مردن

عشق من


   عشق من...
دوشنبه 13 آبان ماه سال 1387

  

 

چه کسی میخواهد منو تو ما نشویم      خانه اش ویران باد